และแล้ว เค้าก้อกลับมาขอให้เราเป็นเหมือนเดิม

มันจะเป็นไปได้ยังงัย แก้วที่มันแตกไปแล้ว มันไม่สามารถที่จะกลับมาเหมือนเดิมได้อีกแล้ว

ใช่ เรายอมรับ ว่าเรายังรักเค้า

แต่เราต้องใช้ชีวิตอยู่กับความหวาดระแวง

กลัว...กลัวเค้าจะกลับไปหาผู้หญิงคนนั้นอีก

ทำไมเราต้องโลเลอย่างนี้

อยากกลับไปเจ็บปวดอีกอย่างนั้นเหรอ

แล้วแน่ใจเหรอว่าประวัติศาสตร์จะไม่ซ้ำรอย

เค้าคิดว่าเราเป็นของตายรึเปล่า?

เบื่อก้อไป

เหงาเมื่อไหร่ก้อกลับมา

เค้าจะเคยนึกถึงความรู้สึกของเราบ้างรึเปล่า?

แล้วทำไมเราต้องรักเค้ามากมายขนาดนี้

 

กลัว

posted on 03 Jul 2010 22:47 by lonelyseason-j

ทำไมผู้ชายคนนั้นเค้าถึงไม่ไปแล้วไปเลย

ทำไมต้องยังโทรหา

ทำไมต้องบอกว่ายังรู้สึกดีๆ ยังคิดถึง

มันทำให้เรารู้สึกกลัว

กลัวว่าจะกลับไปแล้วต้องเจ็บช้ำเหมือนเดิม

วันนี้ขึ้นเวรไนท์

คนไข้แค่สามคนเลยมีเวลาทำอะไรเรื่อยเปื่อย

เมื่อเช้าเจอผู้ชายคนนั้นด้วย แต่แกล้งทำเป็นไม่เห็นเอาหนังสือพิมพ์ปิดหน้าไว้

เค้าโทรมาหาก้ออดไม่ได้ที่จะโทรกลับ

เค้าบอกว่าคิดถึง

ถามว่าลงเวรเมื่อไหร่ พอเราบอกจะลงแล้ว

ก้อถามว่าลงพร้อมกันไม่ได้เหรอ เราบอก"ไม่ได้"

แล้วก้อเดินลงเวรเลย

พอเราถึงห้องเค้าก้อโทรมาบอกว่ากลับบ้านก่อนนะ

ถามว่าทำไมเราต้องแกล้งเอาหนังสือพิมพ์ปิดหน้าจะคุยด้วยเลยไม่ได้คุย

ทำไมต้องทำเสียงแข็งใส่

บอกเราให้กินข้าวเยอะๆ

ถามเราว่าพรุ่งนี้หยุดเปล่าจะพาไปกินข้าว

พอตอนเย็นเราเปิดเครื่องก้อเจอ miss call เค้าสองสาย

ทำไมเค้าต้องทำอย่างนี้ด้วย

แล้วอย่างนี้เมื่อไหร่เราถึงจะตัดใจได้ซักที

 

 

edit @ 3 Jul 2010 23:09:19 by lonelyseason

กลับสู่บ้านเดิม

posted on 03 Jul 2010 00:32 by lonelyseason-j

ตอนนี้ต้องกลับมาทำงานที่วอร์ด

ต้องกลับมาทำงานเหมือนเดิม

อยู่กับสภาพแวดล้อมเดิมๆ

ต้องเจอผู้ชายคนนั้น ที่ไม่เหมือนเดิม

ผ่านอะไรมามากมาย

แต่ทำไมไม่เห็นจะรู้สึกว่าเข้มแข็งขึ้นเลย

เค้าทำได้ยังงัยกันนะ

ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ทำเหมือนไม่เคยทำร้ายจิตใจเรามาก่อน

ผู้ชายเป็นแบบนี้กันเหรอ

หรือว่าเค้าเป็นกรณีพิเศษ

เป็นผู้ชายที่ไม่มีหัวใจ